کیست پیلونیدال

 Pilonidal cyst کیست پیلونیدال

این بیماری از وجود حفره ای زیر پوستی در فاصله دو باسن و کمی بالاتر از مقعد ایجاد  می شود . این حفره که ممکن است اندازه ای به قطر یک الی چندین سانتی متر داشته باشد حاوی مو میباشد و توسط چند سوراخ ریز به سطح پوست راه دارد

این بیماری گاهی بدون عالمت است و فقط در معاینه سوراخهای ریز پوست در فاصله بین دو باسن دیده می شود . گاهی نیز باعث خارج شدن ترشحات چرکی یا خونابه ای از سوراخهای مذکور می گردد .

اگر مجرای این سوراخها بسته شود ترشحات چرکی داخل حفره تجمع پیدا می کنند و باعث ایجاد آبسه می شوند که با درد شدید همراه است

علت ایجاد این بیماری ناشناخته است ولی در افراد چاق یا کسانی که کار نشسته انجام می دهند یا موی زیادی در پوست این ناحیه دارند بیشتر دیده مشود . لذا بعضی علت آن را فرورفتن موهای این ناحیه به داخل پوست می دانند.

درمان کیست پیلونیدال

در مواردی که فرد دچار آبسه(تجمع چرک در محل) شده باشد با تزریق بی حسی موضعی و ایجاد برش در محل آبسه ، تخلیه صورت می گیرد و با شستشوی منظم علائم التهابی آبسه مرتفع خواهد شد و پس از رفع التهاب، عمل جراحی اصلی که همان خارج کردن کیست است انجام می گیرد.

در مواردی که بی علامت هستند یا ترشحات از مجرای کیست وجود دارد ولی عفونت یا التهاب دیده نمیشود از همان ابتدا عمل جراحی برای خارج کردن تمام کیست انجام می گیرد

انواع روشهای جراحی در این بیماری به شرح زیر است

جراحی به روش باز – در این روش کیست حاوی مو پس از انجام بیهوشی عمومی و یا بی حسی از کمر خارج می شود و محل عمل بخیه نمی شود .

در نتیجه حفره ای به جا خواهد ماند که تدریجا از کف پر خواهد شد. اندازه این حفره به اندازه کیست بستگی دارد و به زبان ساده ممکن است به اندازه یک گردو و حتی یک پرتقال باشد.

از محل عمل تا حدود یک هفته ترشحات خارج می شود و پس از آن تدریجا ترشحات کم می شود و پس از حدود دو تا سه ماه بطور کامل توسط بافتهای اطراف پر خواهد شد جراحی به روش بسته – در این روش کیست حاوی مو پس از انجام بیهوشی عمومی و یا بی حسی از کمر، خارج می شود و محل عمل بخیه می شود و حدود ده روز بعد بخیه ها کشیده می شوند

مراقبتهای پس از عمل

در روش جراحی باز پس از اتمام عمل جراحی محل زخم با پانسمان فشرده پر می شود و بسته به نظر پزشک پس از یک الی دو روز پانسمان خارج خواهد شد. در این زمان حفره ای تو خالی وجود خواهد داشت که علیرغم ظاهر ترسناکی که دارد فاقد خطر جدی است .لازم است که روزانه دو تا سه مرتبه در لگن آب گرم که حاوی چند قطره بتادین است

نشست بطوریکه زخم داخل آب ولرم غوطه ور شود و آب به آن نفوذ کند و ترشحات آن را تمیز کند سپس موضع خشک می شود و با گاز مرطوب روی آن پوشانده می شودبافت طبیعی که تدریجا در این مکان تشکیل می شود رنگ قرمز یا صورتی دارد . گاهی نیز بافت زرد رنگی ایجاد می شود که الزم است با کشیدن گاز مرطوب به روی آن، تمیز گردد در صورتیکه این کار باعث درد شدید شود میتوان قبل از آن چند قطره محلول بی حس کننده مثل لیدوکائین داخل زخم ریخت و پس از چند دقیقه کار تمیز کردن را شروع نمود .

مصرف داروی مسکن در موارد درد شدید توصیه می شود . بسته به صلاحدید پزشک گاهی از پمادهائی که رشد را تسریع می کنند یا پمادهائی که که بافتهای غیر مفید را حل می کنند استفاده می شود . حجم ترشحات پس از یک هفته کاهش پیدا می کند و فرد پس از یک هفته می تواند فعالیتهای خود را شروع کند

در روش جراحی بسته بطور معمول پانسمان اولیه بمدت سه الی پنج روز در محل حفظ میشود و در صورت تداوم ترشحات ،ادامه تعویض پانسمان توصیه می شود . بسته به نظر پزشک گاهی پماد چرک خشک کن موضعی یا داروی چرک خشک کن خوراکی تجویز می شود . بسته به نظر پزشک گاهی در محل زخم درن گذاشته می شود .

درن لوله ای است که ترشحات را از محل زخم خارج می کند ) در مورد مراقبت از درن از پزشک خود راهنمائی بگیرید( . معموال بخیه ها پس از یک الی دو هفته خارج می شوند و پس از حدود یک هفته فعالیتهای خود را می توانید شروع کنید

  • س ک س
  • شهر س ک س